|
از سبز به سبز
من در اين تاريكي فكر يك بره روشن هستم كه بيايد علف خستگيام را بچرد. من در اين تاريكي امتداد تر بازوهايم را زير باراني ميبينم كه دعاهاي نخستين بشر را تر كرد. من در اين تاريكي درگشودم به چمنهاي قديم، به طلاييهايي، كه به ديوار اساطير تماشا كرديم. من در اين تاريكي ريشهها را ديدم و براي بته نورس مرگ، آب را معني كردم. و براي بته نورس مرگ، آب را معني كردم |+| نوشته شده توسط سید عدنان حسینی در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388 و ساعت 16:23  |
پشتیبانی
 |
